‘Kerstavond in het Bargerveen’ Een kerstverhaal geschreven door Jans Jagt

Klazienaveen – In een aantal korte kerstverhalen, geschreven door Jans Jagt, vandaag ‘Kerstavond in het Bargerveen’.

Kerstavond in het Bargerveen

Het is kerstavond.
Vroeg op de avond dwarrelen de eerste sneeuwvlokken gestaag en veranderen het natuurgebied Bargerveen in een witte sneeuwvlakte.
Morgen zal alles onder een dikke sneeuwlaag zijn verborgen.
Het gaat een koude nacht worden.

In het Meerstalblok liggen tussen een viertal berken twee reeën; Branco, de stoere reebok en zijn vriendin, de sierlijke en lieve Tamara. Ze zijn sinds augustus van dit jaar bij elkaar.
In een bed van pijpenstrootjes en mos liggen ze warm tegen elkaar.
De overhangende takken van de berkenbomen beschermen de twee verliefde reeën tegen de steeds dikker wordende sneeuwvlokken.
Op deze plek liggen ze veilig voor vijanden, want rondom de berken ligt een sloot, alleen met een sprong bereiken ze hun schuilplaats.

Na de bronstijd hebben Branco en zijn reebok vrienden een tijdje rondgezworven. Dat hoort zo, het zit in de genen. Ze waren zelfs in Duitsland, aan de andere kant van de sloot. Veel van zijn vrienden zijn daar vermoord door een dodelijk schot hagel van de overal aanwezige jagers.
Het werd steeds moeilijker terug te keren naar het Bargerveen, zijn geboortegrond. Daar wacht zijn Tamara op hem. Met kerst wil hij bij haar zijn.
Slechts twee van de zeven vrienden zijn veilig teruggekeerd; Branco en zijn vriend Alex. In het naburige Schoonebeker veld heeft ook Alex een vriendin gevonden.

Branco vertelt over zijn stoere avonturen. Tamara luistert aandachtig naar elk woord en is onder de indruk. Branco legt nog wat pijpenstrootjes over haar lichtbruine vacht; ze lacht wanneer ze zijn knuffel langs haar lichaam voelt. Het voelt allemaal zo heerlijk en vertrouwd. Samen kijken ze naar het nu snel veranderende landschap. Ze proberen de sneeuwvlokken te tellen, in de verte horen ze de kerktoren van Klazienaveen.

Ze horen een uil over de vlakte scheren, grijpt zijn prooi en vliegt weer verder.
Tamara denkt na over de namen die ze haar kindjes zal geven wanneer die in het vroege voorjaar worden geboren.
Met haar poot veegt ze een sneeuwvlok uit haar oog.

Jans Jagt