‘Een onverwachte kerstontmoeting’. Een kerstverhaal geschreven door Jans Jagt

Klazienaveen – Uit een kleine reeks korte kerstverhalen geschreven door Jans Jagt vandaag ‘Een onverwachte kerstontmoeting’.

‘Een onverwachte kerstontmoeting’

De acht kassa’s van de Lidl supermarkt waren allemaal in gebruik. Lange rijen winkelend publiek stonden met hun gevulde winkelwagentjes geduldig te wachten tot ze hun kerstinkopen op de band mochten zetten.
Anna had gehoopt snel thuis te kunnen zijn. Ze had maar een paar boodschappen. Ze keek om zich heen en zag de winkelwagentjes. Allemaal kerstinkopen. Het ging blijkbaar goed in Klazienaveen.

Dergelijke grote uitgaven kon Anna zich niet permitteren. Ze was een alleenstaande moeder met twee opgroeiende kinderen van acht en twaalf jaar. Anna werkte parttime in de zorg. Dat was beslist geen vetpot, maar ze was van mening dat ze er voor de kinderen moest zijn wanneer die thuis kwamen van school.
Ondanks de soms hardnekkige financiële zorgen voelde Anna zich nu weer gelukkig. Haar man was vier jaar geleden bij een ernstig auto ongeluk om het leven gekomen. Na een sombere tijd voelde dat ze nu weer begon te leven. Tenslotte was ze nog maar vijfendertig. Een nieuwe liefde was nog niet in haar leven gekomen.

Juist in deze tijd kon ze wel wat extra geld gebruiken om haar kinderen een kerstgevoel te kunnen geven. Ze hoefde niet naar een duur restaurant, maar een rollade op tafel zou wel erg welkom zijn Dit jaar zou dat een karbonade uit de aanbieding moeten worden.
Buiten begint het langzaam te sneeuwen.

De kleine Dennis was haar achtjarige zoon. Een gezellig kereltje die altijd vol verhalen uit school thuis kwam. Ook na een voetbalwedstrijd van FC Klazienaveen JO-9 moest Anna zijn mooie acties tijdens de wedstrijd aanhoren. Ze genoot er van.
Haar twaalfjarige dochter Monique zat nu in de eerste klas van het voortgezet onderwijs. Een pienter en mooi meisje met lange blonde haren. Ze had een studieadvies VWO meegekregen. Ook daar was Anna trots op.

Voor haar in de nu opschuivende rij stond een keurig geklede man. Onder de zwarte winterjas zag ze nog net een kleurige sjaal uitkomen. Hij begon al een beetje grijzige haren te krijgen bij zijn slaap. Anna deed ongemerkt een stap opzij om zijn gezicht te kunnen zien, Een knappe man dacht ze bij zich zelf. Geduldig wachtend keek hij af en toe om zich heen. Langzaam maar zeker naderde Anna de band. Nu was de knappe man aan de beurt. Bij de afrekening zoekt hij in de binnenjas van zijn winterjas naar geld of de bankpas. Zonder dat hij het in de gaten heeft, vallen er op dat moment twee briefjes van vijftig euro vanonder zijn winterjas op de grond.
Anna schrikt. De man heeft het niet opgemerkt evenals de andere wachtenden in de rij. Anna raapt de beide briefjes op, bedenkt zich niet en tikt de knappe man op de schouder. “Er vielen twee briefjes uit uw jas. Alstublieft”. De man keek Anna verbaasd aan. “Terwijl ik zocht naar mijn bankpas moeten er uit gevallen zijn Dank u.” Terwijl hij de boodschappen weer in zijn winkelwagentje zet, kijkt hij een paar keer over zijn schouder naar Anna. Hij heeft donkerbruine ogen denkt Anna nog.

Terwijl ze de karbonade in haar fietstas doet, passeert de man met het winkelwagentje. Hij is op weg naar zijn auto. Door de natte sneeuw vallen haar blonde haren nu in slierten over haar gezicht.
“Ik heb u vergeten te bedanken voor uw eerlijkheid.” Plotseling staat de man naast haar, pakt haar hand en legt er een briefje van vijftig in. Anna is verbouwereerd en weet niet wat te zeggen. Ze vergeet het zadel van haar fiets schoon te maken en voelt de sneeuw door de kleren heen.
De volgende morgen gaat ze nog een keer naar de Lidl en koopt de rollade. Op tweede Kerstdag trakteert ze zichzelf en de kinderen van het overgebleven geld op de Kerstwandeling in het Veenpark. Nabij de veenkerk schrikt ze, want daar ziet ze de knappe man uit de Lidl. Voorzichtig schuift hij de rolstoel over de klinkers van het Veenpark. Waarschijnlijk zit zijn moeder in de rolstoel. Ze heeft een deken over haar benen.
“Mogen we een eindje met jullie meelopen?.” vraagt de knappe man en kijkt Anna en haar kinderen vragend aan. Anna bloosde.
Dat is nu twee jaar geleden.

Jans Jagt