Kerstromantiek op de dansvloer

Klazienaveen – Kerstromantiek op de dansvloer. Opnieuw een prachtig kerstverhaal geschreven door Jans Jagt.

Kerstromantiek op de dansvloer

Leerlingen van klas drie van de mulo in Klazienaveen sloofden zich vanaf de zomervakantie elke vrijdagmiddag uit de foxtrot, de Weense- of Engelse wals onder de knie te krijgen. De danslessen waren soms een ware strijd om het mooiste meisje. Regelmatig kwam het voor dat een elleboogje een bloedneus veroorzaakte bij een concurrerende leerling. Dat was Bert al drie keer overkomen, zonder dat hij de moed had het mooiste meisje ten dans te vragen.

Een week voor Kerst was het in de jaren zestig van de vorige eeuw de gewoonte een tussenbal voor de dansende leerlingen te houden.
Met zijn brilletje en een stekelig bosje haar was Bert geen favoriet bij de meisjes uit zijn klas. Daar kwam nog bij dat Bert geen gevoel voor ritme had.
Het tussenbal in Hotel van Dijk in Klazienaveen beloofde op voorhand geen geslaagde avond voor Bert.
De zaal was prachtig versierd met kersttakken en verlichting. O dennenboom, o dennenboom.
Achter in de zaal stond de dansleraar. Hij had net een sfeervolle kerstplaat op de platenspeler gezet.
Met het aansteken van de kaarsen in de koperen kaarsenhouders werd gewacht. Met veel smaak voor kerstsfeer was de kerstboom opgetuigd. De geur van de eucalyptus drong diep in de neus van Bert.
Links stonden de stoelen voor de meisjes en rechts voor de jongens.
Bij de eerste foxtrot stoven de jongens uit de startblokken om het eerst bij het favoriete meisje aan de overkant te zijn. Zoals zo vaak kwam Bert uit bij Anna, een aardig en stil meisje die wel anderhalf kop groter was dan Bert..

Op de muziek van Anneke Grönloh en Sarah Vaughan probeerden Anna en Bert er het beste van te maken. Schuin keek Bert bij toeval naar Andrea, het mooiste meisje van de klas. Nog geen enkele keer had hij kans gezien met haar te dansen.
Zag hij het goed?
Een moment dacht Bert dat Andrea naar hem lachte. Ach, dat verbeeldde hij zich vast. Bert wilde terug glimlachen, maar Anna ontnam hem die mogelijkheid door haar lengte.
Na de pauze stonden de Weense- en Engelse wals op het programma. De langzamere Engelse wals was de favoriete dans van Bert. Dit keer mochten de meisjes de jongens bestormen.
Natuurlijk koos niemand van de meisjes voor Bert, of toch wel?
Heel langzaam kwam de mooie Andrea op hem toelopen en stak de handen naar hem uit. Verbaasd sloeg hij zijn rechterarm om het frêle lichaam van Andrea. De rechterhand van Andrea lag losjes in de linkerhand van Bert.. De bijna verdovende parfum deed de rest.
Als een veertje, zo licht danste ze. Bert had nog nooit zo goed gedanst.
In een oogwenk zag Bert dat de dansleraar onder de klanken van Cliff Richards Bachelor Boy de kaarsen in de kopen kaarsenstander aanstak. De blonde haren raakten het gezicht van Bert bij elke draai. Oh, wat voelde hij zich trots.
Zelfs de laatste dans was voor Bert. Verlegen keek hij in de blauwe ogen van Andrea. De kaarsen glinsterden in haar ogen.
“Bedankt, Bert,” en hij kreeg tegelijkertijd een zoen op zijn rechterwang.
Bert had zich geen mooier Kerstcadeau kunnen wensen.
Zestig jaar later denkt Bert nog elk jaar tegen de Kerst aan de zoen tijdens het tussenbal in Hotel van Dijk.

Jans Jagt

(Foto: archief Henk Lambers)