Veen en turf, het heeft Klazienaveen gevormd tot wat het nu is, deel 11.

Klazienaveen – In 2024 is het 135 jaar geleden dat Klazienaveen is ontstaan. Van een veenkeet en de bouw van het winkelpand van Jan Thymens Meester in 1889 tot de bouw van het futuristisch aandoend woon/winkelcomplex Het Schip anno 2024.

Dat is een notendop in de indrukwekkende veenkoloniale geschiedenis van Klazienaveen. Klazienaveen heeft een relatief korte, maar bewogen veenkoloniale geschiedenis achter zich. Veen, turf, ontginning, het heeft Klazienaveen gevormd tot wat het nu is. Centraal in deze 12-delige serie verhalen is de fictieve familie Veenstra dat als eerste in deze streek kwam te wonen.

Deel 11

Feest

Naarmate de jaren voor Tjibbe Veenstra verstrijken lijkt de tijd ook veel sneller te gaan. De kinderen zijn inmiddels de deur uit en Tjibbe en zijn Annie hebben een bejaarden woning betrokken. Het 100-jarig bestaan van Klazienaveen nadert en Tjibbe is benadert om ook zijn aandeel hiervoor in de Molenbuurt te leveren. Het moet een onvergetelijk feest worden, daar is iedereen het wel over eens.
In het centrum van Klazienaveen wordt ook hard gewerkt. Alles staat op z’n kop. Op 27 maart 1979 om half twee varen de laatste plezierboten door het van Echtenskanaal en wordt de eerste karrevracht zand in het kanaal gegooid. Het kanaal heeft z’n functie verloren, er wordt geen turf meer via het water vervoert. Klazienaveen wil vooruit. Een watertunnel moest het echter wel mogelijk houden dat er water wordt afgevoerd.
Omdat de reconstructie in 1984 werd afgerond werd ook maar besloten dat het 100-jarig bestaan in dat jaar gevierd moest worden. Het werkelijke ontstaan-jaar van Klazienaveen was echter 1889. Wel wordt de naam “het Klazienaveen” gebruikt voor het in 1874 door Willem Albert Scholten aangekochte Smeulveen. Scholtens echtgenote Klaassien Sluis is de naamgeefster. Het jaar 1889 het jaar waarin Jan Thijmens Meester een winkelpand bouwde nabij de pas gebouwde Dordsebrug. Maar wie maalde daarom?
Klazienaveen was toe aan een feest. En het werd een feest. De optocht zal lang tot de verbeelding van velen spreken. Onvergetelijk dat dat in Klazienaveen mogelijk was. Tienduizenden toeschouwers staken hun bewondering niet onder stoelen of banken. En dan die marathon op de zondagmiddag. Een marathon? De Sportcommissie had de taak een zeskamp en een marathon te organiseren. Mensen als Gerard Haverkort en Jan Wolters staken heel wat energie en tijd om dit spektakel mogelijk te maken. Tjibbe en Annie hadden de beste plek aan het Kruiwerk uitgezocht en moedigden de kilometervreters aan. Tjonge, tjonge ruim 42 kilometer wat een eind. Bewondering was er dan ook alom.
En dan de feesten in de straten, vaak ontstonden ze spontaan. Prachtig dat eensgezinde Klazienaveen. Mensen waren trots op hun dorp. Tjibbe genoot van het feest, maar was blij dat het afgelopen was. De jaren begonnen nu te tellen.

Einde deel 11

Veen en Turf is geschreven door Jans Jagt.

(Foto: Lange Spruitstraat, archief 2005 Henk Lambers)