Cees Moonen, opgevangen in Klazienaveen tijdens hongerwinter 1944-1945
Klazienaveen – In het najaar van 1944 worden er kinderen vanuit Hilversum naar Klazienaveen en omgeving gebracht om te ontkomen aan de hongerwinter van 1944 op 1945.
Dit transport vindt plaats door de zorg van de desbetreffende moeders, op de open laadbak van vrachtauto’s zonder enige bescherming. De kinderen waren gewikkeld in massa’s dekens als bescherming tegen de kou en de steeds maar vallende sneeuw.
Eén van die kinderen is de nu 83-jarige Cees Moonen uit Ermelo. Tegen de Dorpskrant Klazienaveen vertelt hij zijn indrukwekkende verhaal. Hij hoopt dat er mensen zijn die zijn verhaal kennen en de herinnering kunnen delen van een heftige tijd. Het verhaal begint toen Cees vijf jaar was.
Onderdak
“Volgens mij was de eerste stop bij een ziekenhuis in Zwolle. Daar worden de tientallen kinderen met hun moeder opgevangen, verzorgd en bleven daar ook slapen. De volgende ochtend wordt de reis voort gezet richting Klazienaveen. Ik kan mij nog goed herinneren dat er wordt gestopt bij een kleine boerderij waar we allemaal pannenkoeken gingen eten. Aangekomen op de eindbestemming worden mijn twee zusjes ondergebracht bij een kruidenier naast de kerk, bij de ophaalbrug. Zelf wordt ik opgevangen door de familie Zwart, tegenover de Purit. Het gezin Zwart bestond toen uit, behalve de ouders, uit twee meisjes van ongeveer 15 en 20 jaar en een zoon die geestelijk gehandicapt is. Met deze zoon heb ik zes maanden lang opgetrokken. Wij speelden in en rond en huis. Er was ruimte genoeg. Links en rechts van het huis lag een stukje grond waarop de familie Zwart hun groenten verbouwde.”
Gebombardeerd hotel
De Purit en hotel Wierenga werden op 23 maart 1945 gebombardeerd. “Ik kan me nog goed herinneren dat we speelden op de restanten van het gebombardeerde hotel,” gaat Cees verder. “Achter het hotel was de speeltuin ook totaal vernield. De pleegouders Zwart verboden ons gebruik te maken van de kapotte glijbaan. Af en toe had ik contact met mijn twee zusjes, die een paar honderd meter verderop waren ondergebracht Ik kan me niet precies meer herinneren wanneer we werden opgehaald. Het moet ergens in april of mei geweest zijn. Helaas is er na ons vertrek geen contact meer geweest met de familie Zwart. Jammer, ik zou ze graag alsnog willen bedanken.”
Defensie
Terug in Hilversum doorliep Cees de lagere en middelbare school. Daarna volgt hij de studie tropische cultures in Boskoop. “Het klinkt misschien een beetje raar, maar juist van de periode nadat we weer terug in Hilversum waren, kan ik mij weinig herinneren.”
Vanwege studie krijgt Cees uitstel van opkomst in militaire dienst. Als dienstplichtig vaandrig/2e luitenant werd hij in 1962 uitgezonden naar het toenmalige Nederlands Nieuw Guinea. Na terugkomst werd hij beroeps militaire. Op 55-jarige leeftijd verliet Cees Defensie en stortte zich op vrijwilligerswerk bij onder meer de ANWB, oprichten van het Jules Verne Genootschap en bij de Historische Collectie van de KMS op de Johan van Schaffelaer Kazerne in zijn woonplaats Ermelo.
Voor contact met Cees Moonen: dagen80@gmail.com
(Bron: Jans Jagt)
